‘The No-nonsence Guide to Terrorism’ การศึกษาขบวนการก่อการร้ายแบบไม่งี่เง่า

รีวิว การศึกษาขบวนการก่อการร้ายแบบไม่งี่เง่า

 

ก่อนหน้าจะอ่านหนังสือเล่มนี้  คิดมาตลอดว่า ‘ขบวนการก่อการร้าย’ คือกลุ่มคนเจ้าอารมณ์มารวมตัวกันทำเรื่องงี่เง่า สร้างความเดือดร้อนให้ชีวิตและทรัพย์สิน ยิ่งระยะหลังความเหิมเกริมของขบวนการก่อการร้าย ไอซีส ฆ่าคนเป็นว่าเล่นทำให้รู้สึกว่าโลกนี้พลังของคนงี่เง่าที่มารวมตัวกันนี้ช่างอันตรายขึ้นทุกวัน ยิ่งตามข่าวก็ยิ่งอยากรู้ว่า อะไรคือสิ่งที่ทำให้คนงี่เง่าจากทั่วโลกมารวมตัวกันทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ได้

(บางทีก็อดเผลอคิดไปว่า ในมุมของขบวรการก่อการร้ายเหล่านั้นก็คงคิดว่า โลกนี้มีแต่คนงี่เง่าที่ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงทำอะไรเลยหรือไหงวะ)

จนเจอหนังสือเล่มนี้เปิดผ่านๆ ไม่ถึงนาทีก็ซื้อมาอ่าน 

‘The No-nonsence Guide to Terrorism คู่มือการก่อการร้ายแบบไม่งี่เง่า’ แปล โดย อาจารย์เกษียณ เตชะพีระ แค่ชื่อก็น่าอ่านแล้ว…

หนังสือเล่มนี้แบ่งออกเป็น ๕ บท ความหนา ๑๘๔ หน้า แต่ละบทเหมือนพาทัวร์พิพิธภัณฑ์ขบวนการก่อการร้าย ค่อยๆเรียนรู้ ทำความเข้าใจ รูปแบบขบวนการก่อการร้ายจากทั่วโลก 

บทที่ ๑ ตั้งคำถามกับการก่อการร้าย
บทที่ ๒ ประเมินภยันตราย
บทที่ ๓ การก่อการร้ายโดยรัฐ
บทที่ ๔ ศีลธรรมกับประวัติศาสตร์บทที่ ๕ ระหว่างสงครามกับการเมือง

หนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นจากการค้นคว้ารูปแบบขบวนการนี้ในทุกมุมโลก  อ่านจบบทแรก จากความคิดเดิม  ขบวนการก่อการร้ายคือกลุ่มคนเจ้าอารมณ์มารวมตัวกันทำเรื่องงี่เง่าสร้างความเดือดร้อนให้ชีวิตและทรัพย์สิน  กลับไม่ถูกต้องซะแล้ว เอาหละอาจจะมีคนงี่เง่าปะปนบ้าง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด ขบวนการก่อการร้ายเป็นเรื่องกลุ่มคนที่มีความคิด มีการศึกษา(ผู้นำขบวนการ ส่วนใหญ่จบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงระดับโลก) มีกระบวนการ มีขั้นตอน มีการดำเนินงานที่ห่างไกลกับคำว่างี่เง่าแบบคนละทาง   

ขบวนการก่อการร้ายมีมานานมากตั้งแต่ตอนไหน น่าจะตั้งแต่ที่โลกมีการขีดเส้นกั้นเขตแดน มีการกำหนดชนชั้น มีการแบ่งแยกศาสนา มีการเมือง ทั้งหมดคือจุดกำเนิดการก่อการร้าย

 ในยุคแรกที่ชนผิวขาวเข้าไปรุกพื้นที่ทำมาหากินของชาวอินเดียนแดง พวกเขา ชนผิวขาวที่สถาปนาตัวว่าเป็นผู้เจริญแล้วทำการกดขี่ ข่มเหง ทำทุกวิถีทางที่จะเป็นเจ้าของทรัพยากรและที่ดินที่มีอยู่ สร้างความเจ็บช้ำให้กับคนที่อยู่เดิม  เมื่อถึงขีดสุดของความอดทน  การจัดตั้งขบวนการลับๆเพื่อลอบทำร้ายก็ถือกำเนิด  เรื่องทำนองเกิดขึ้นในทุกที่ทั้งโลก

ที่น่ากลัวกว่าการถือกำเนิดของขบวนการก่อการร้ายจากการถูกข่มเหง คือ การถือกำเนิดของขบวนการก่อการร้ายโดยรัฐบาล ยกตัวอย่าง รัฐบาลนายก ก. ไม่พอใจฝ่ายค้านที่นำโดยนายข. รัฐบาลก็ให้การสนับสนุนกลุ่มคนที่ไม่ชอบนายข.แบบลับๆ ทั้งความรู้ ทุน และเครื่องมือ ความน่ากลัวคือ ขบวนการก่อการร้ายแบบนี้จะไม่ถูกตรวจสอบ  เมื่องานจบนายข.ถูกเขี่ยพ้นทาง  รัฐบาลนายก.ก็มักตอบแทนกลุ่มลับจัดตั้งนี่ด้วยวิธีการ เสร็จนาฆ่าโคถึก !

กลุ่มทาลีบันที่เคยมีชื่อเสียงดังคับฟ้า  ใครจะรู้ว่ากลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากประเทศดินแดนเสรีมีนกอินทรีย์เป็นสัญญลักษณ์ ช่วงสงครามเย็น ประเทศดินแดนเสรีนี้ต้องการตัดไม้ข่มนามประเทศอำนาจเก่ามีหมีขาวเป็นสัญญลักษณ์ จึงสนับสนุนกลุ่มทาลีบันในอัฟกานีสถานทั้งระบบการจัดการ หลักสูตรการจัดการก่อการร้าย เงินทุน เครื่องมือต่างๆรวมถึงอาวุธยุทโธปกรณ์  ให้ลอบโจมตี ลอบทำร้ายต่างๆนานากับประเทศหมีขาว  หลังจากสำเร็จสิ่งที่ตามมาคือ ความแข็งแกร่งของกลุ่มทาลีบันที่เติบโตจนใหญ่ ประเทศเสรีมีนกอินทรีย์เห็นเช่นนี้  ปล่อยไว้ตัวเองจะลำบากต้องการลบกลุ่มนี้ออกจากประวัติศาสตร์ ผลคือ ลบไม่ได้  ตรงข้าม กลุ่มนี้กลับย้อนกลับมาทิ่มแทงประเทศเสรีมีนกอินทรีย์อีกต่างหาก ยิ่งตอนหลังกลุ่มทาลีบันมารวมตัวกับกลุ่มอัลกออิดะ คราวนี้ไปกันใหญ่  ต่อมากลุ่มอัลกออิดะ แตกหน่อเป็นกลุ่มก่อการร้ายไอซีส   พูดได้ว่า คนทำคลอดกลุ่มไอซีสก็คือ ประเทศเสรีมีนกอินทรีย์นี่เอง ! 

มีเรื่องหนึ่งที่ไม่ทันฉุกคิด ผลกระทบจากการก่อการร้ายที่เกิดขึ้น นอกจากทรัพย์สินและชีวิต  สิทธิเสรีภาพที่เคยมี เมื่อเกิดเหตุการณ์ทำนองนี้เมื่อไหร  สิทธินี้จะถูกจำกัดทันที  บางเรื่องเข้าใจได้ บางเรื่องก็เกินไป

แล้วหนทางที่จะหยุดขบวนการก่อการร้ายได้มีไหม ท้ายหนังสือมีเสนอความเห็นไว้เหมือนกันส่วนตัวคิดว่า จะหยุดขบวนการ ก่อการร้ายให้นำคำสอนของพุทธศาสนามาใช้  

‘หยุดความอยากทั้งหมด’

อยากมี อยากเป็น อยากได้
หยุดสิ่งเหล่านี้ได้  ทุกอย่างจบ…
สรุปความชอบต่อหนังสือเล่มนี้คือ อ่านสนุก ไม่วิชาการมาก  ช่วยขยายความเข้าใจ เปิดโลกขบวนการก่อการร้าย แบบปอกเปลือกลอกทีละชั้น  ปกหลังของหนังสือเขียนว่า เหมาะสำหรับนักวิเคราะห์ความมั่นคงหรือที่ปรึกษานักการเมืองด้านความมั่นคง ส่วนตัวคิดว่า เหมาะกับทุกคน  ด้วยว่าจะได้เข้าใจที่มา ที่ไปของขบวนการก่อการร้ายแบบ

…ไม่งี่เง่า อีก  

 ———————-
‘The No-nonsence Guide to Terrorism คู่มือการก่อการร้ายแบบไม่งี่เง่า’

เกษียณ  เตชะพีระ แปล

สำนักพิมพ์ คบไฟ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *